کلمه یا گروهی از کلمات است که درباره اسم توضیح می دهد و ویژگی آن را بیان میکند ، این ویژگی ها میتواند زشتی، زیبایی ،بلندی یا کوتاهی و … باشد .
اسمی است که پیش یا پس از صفت قرار میگیرد.
در واقع اسم وصف شده همان موصوف است به عبارت دیگر موصوف اسمی است که ویژگی هایش در صفت آمده است.
به نکات زیر در مورد صفت ها دقت فرمائید:
تمامی رنگ ها صفت هستند: مداد سبز
در زبان فارسی صفت همیشه مفرد است اگر چه موصوف جمع باشد: درختان سبز ، زنان چاق
اگر اسم به (ه ) ختم شود برای ساختن موصوف و صفت باید از (ی) میانجی استفاده کرد مانند: کلبه ی کوچک
اگر موصوف به (الف) ختم شود باز هم از (ی) میانجی استفاده میشود: خدای بزرگ
اگر موصوف به (و) ختم شود نیز از (ی) استفاده میشود: اَبرو ی بلند
گاهی ممکن است اول صفت بیاد و بعد موصوف، در این صورت به آخر اسم و صفت چیزی اضافه نمیشود،مانند: پیر مرد ،سفید رود
الف- صفت بیانی : این نوع صفت ویژگی های اسم را از نظر چگونگی و خصوصیات نشان میدهد و بر چند نوع است که عبارت اند از: ساده ، فاعلی ، مفعولی ،نسبی ، لیاقت
صفت بیانی ساده: این صفت تنها بر چگونگی موصوف اشاره میکند، مانند: هوای خوب ، اتاق گرم
صفت فاعلی: این صفت نشان دهنده این است که موصوف، کننده ی کار است. ساخت هایی نیز دارد ، مانند: گیرنده ، توانگر ، جوشکار ، خریدار
گریان ( بن مضارع + ان،این نوع ساخت را صفت حالیّه می نامند چون بر گذرا بودن وصف اشاره دارد .)
دانا( بن مضارع + ا،این نوع ساخت برابر با صفت مشبهه در عربی است معمولا پایداری وصف را نشان میدهد.)
مفعولی: این نوع صفت نشان می دهد که موصوف مفعول است ساخت آن چنین است:
بن ماضی + ه :گرفته، نوشته
صفت نسبی: موصوف خود را به عناصری مثل مکان نسبت میدهد تابعیت ها و نام های خانوادگی از این نوع هستند.
صفت لیاقت: صفتی که شایستگی و قابلیت های موصوف را نشان می دهد، خوردنی ، پوشیدنی
نکته: صفت مطلق ،برتر و برترین از درجه های صفت بیانی هستند.
ب – صفت شمارشی: صفتی است که شماره و تعداد موصوف را بیان میکند این صفت بر دو نوع است ساده و ترتیبی
صفت شمارشی ترتیبی: ترتیب و جایگاه قرار گرفتن موصوف را نشان می دهد و ساخت هایی دارد :
صفت شمارشی ساده + ُ— م یا ُ— مین : ششمین ، این نوع صفت گاه پیش و گاه پس از اسم می آید .
صفت شمارشی ساده + ُ— م : بعد از موصوف می آید و صفت شماره ساده + ُ— مین ، قبل از موصوف می آید.
ج- صفت اشاره: صفتی است که موصوف را مورد اشاره قرار می دهد این ، آن ، همین ، همان ، چنین ، چنان ، این قدر،
د – صفت پرسشی: صفتی است که سوالی را در مورد خود موصوف بیان میکند: چه ،کدام ، چگونه ، چندمین
این صفت معمولا پیش از موصوف می آید ، تبریز چگونه شهری است ؟
و – صفت مبهم: این صفت ویژگی موصوف را به طور نامعیّن نشان می دهد: بعضی، چند، فالنی ، هر ، همه ، دیگر ،هیچ
این صفت معمولا پیش از موصوف می آید مثال: حسین امروز چندین گل خرید.
ه- صفت تعجبی: صفتی است که نشانگر شگفتی گوینده درباره موصوف است .
چه ، چگونه ، چقدر… این صفت پیش از موصوف می آید .چه گل زیبایی!!
و اما چند نکته ی مهم دیگر :
اسم + ی ،،صفت می سازد . ابری ، آسمانی ، پاییزی
صفت + ی ، اسم می سازد . پاکی ، مهربانی ،
کلمه های ( گرم – سرد – پهن – دراز – ژرف ) صفت هستند ولی ( گرما – پهنا – درازا – ژرفا ) اسم هستند .
حتما بخوانید: اینفوگرافیک/ نقش واژه ها در جمله
شهربانو جان واقعا ممنون
خیلی کمکم کرد ممنونم خانم دوستی عالی بود
عالی من کلاس ششم هستم سال گذشته صفت روخوندیم عالیه خیلی کمکم کرد ممنون
ممنون از سایت خوبتون
ممنونم خانم دوستی خیلی کمکم کرد خوب توضیح دادین
ممنونم خانم دوستی خیلی کمکم کرد
ممنونم خانم دوستی خیلی کمکم کرد
ممنون خانم دوستی خیلی کمکم کرد
سلام ببخشید باید همه ی اینارو حفظ کنیم
عالییی خیلی توضیح خوب و روانی بود
بابت توضیح خوبتون ممنون😍🌹
عالییییییییییی بود ممنون ازتون
عالییییییییییی بود ممنون ازتون
خواهش می کنم ثنا جان
آموزش خط به خط ریاضی نهم